minirecensies
Een beproeving, dit Duister Hart. Voor het hoofdpersonage misschien, voor de toeschouwer zeker. Hoe krijg je een goede acteur zover dat hij letterlijk alle zinnen van een ellenlange monologg met precies dezelfde intonatie uitspreekt ? Hoe maak je van het rijke steminstrument waarover Josse De Pauw beschikt een schurende rasp zonder boven-of ondertonen ?
Dirk Vermassen gezien
11/05/2012
Dit is niet de eerste Jakop Ahlbom die ik zie, maar voorlopig wel de laatste. Na enkele producties herken je steeds vaker de geijkte Ahlbomtrucjes en -grappen. Ook in deze voorstelling zijn weer tal van acrobatische hoogstandjes te zien zoals salto’s en sprongen door ramen , deuren, wanden en zelfs een schilderij. Technisch allemaal zeer indrukwekkend, maar meer dan dat is het niet.
Witte gezien
08/05/2012
Wordt de scène met Eyolf op het hobbelpaard niet een beetje te lang uitgesponnen? En is de slotscène niet een beetje te bombastisch, een beetje teveel Abattoir Fermé? Nee. Ik vind dit een meesterwerk.
RiRo gezien
03/05/2012
- Lebensraum, Jacop Ahlbom (03/05/2012)
- Duister hart, Toneelhuis / Guy Cassiers en Josse De Pauw (01/05/2012)
- Protect me, Schaubühne Berlin (24/04/2012)
- Alleen voor Jullie, Laura van Dolron/Ariane Schluter (24/04/2012)
- Quality Time, Mugmetdegoudentand (21/04/2012)
- San Francisco, de Warme Winkel (19/04/2012)
- Woensdag Gehaktdag, NNT (18/04/2012)
Theaterpraat
Over mijn minirecensie van Melk en Bloed van The Glasshouse kreeg ik een mailtje van Kees Roorda (die het stuk schreef en regisseerde). Ik zei hem dat ik zijn reactie graag op Moose wilde zetten. Hij wilde dat eigenlijk niet. Maar hij zei niet dat hij het niet zou pikken als ik het wel zou doen.
In het fragment dat deel uit maakt van Roorda’s reactie praat een boer met zijn hond.
De begrafenis van toneelschrijver en voormalig president Václav Havel was eind december live op de Nederlandse televisie. Iets meer dan een maand voordat Havel overleed, ging Ivan Martin Jirous hem voor. Aan het leven van de artistiek leider van de Plastic People of the Universe kwam op 10 november 2011 een eind.
Na een voorstelling hoort applaudisseren er gewoon bij. Ook als ik het niet zo goed vond, doe ik het. Dan maak ik bij het klappen natuurlijk wel wat minder geluid. Als ik het helemaal niks vond, maak ik zelfs helemaal geen geluid. En dan stop ik er heel snel mee. Maar over wat ik deze keer heb gezien, ben ik behoorlijk enthousiast.
poll
- login of registreer om te reageren
- Oudere enquêtes
praat mee
Log in of registreer om mee te praten.
schrijf een mini
Log in of registreer om je eigen minirecensies te plaatsen.